تهرانانه

چند روزی در تهران بودم بدون یافتن توفیق زیارت فشن اما پریروز با مرتض به بازار کامپیوتر رفتیم حال او بهتر از بار پیشی بود که او را دیده بودم امید که همچنان بهتر شود فهمیدم که اینکه گاهی اوقات با صدای ضعیف و کسالت جواب می‌دهد مشکل از حال او نیست بلکه حوصله من را ندارد از این بابت خوشحالم که حال او خوب است ما را بی‌خیال.
خلاصه از هر دری حرف زدیم از جمله مشکلات ناتمام.

این شعر را به او تقدیم می‌کنم به امید بهتر شدن حال و مالش.

مرا بهانه‌ای از بهر خنده ای مرتض
نمانده باز که شد نرم دنده ای مرتض
چطور بودجه اندک من و تو دهد
کفافِ گوشی راضی‌کننده ای مرتض
تمام کار من این است پرسش از اینکه
دلار آمده پایین و چنده ای مرتض؟
به بیت بعد مثالی است گر چه خواهد شد
فشن ز خشم ز جایش جهنده ای مرتض
مجرّب است که با ضد فوتبال شوی
چو تیم ملی ایران برنده ای مرتض
زمین بازی ما جامعه بود مشتی
گرفته‌ای هدف پند بنده ای مرتض؟
ز مهربانی تو سوءاستفاده گر کردند
تو نیز باش چو مردمْ درنده ای مرتض
در قفس چو ببستند هیچ فرقی نیست
خزنده باشی و یا که پرنده ای مرتض
ولی نه! راه من و تو به جز محبت نیست
شود گر از سر ما پوستْ کنده ای مرتض